یادداشت فرزاد نسیمی پور در شماره ۷۶۴روزنامه نقد حال

معمولا اولین پس لرزه های انتخابات مجلس در حوزه تغییر و تحولات مدیریتی خود را نشان میدهد . بویژه در شهرهای کوچک تر که دامنه تغییر کابینه مدیریتی ، گسترده و قابل توجه است .

البته باید تایید نمود که ضعف مدیران موجود و استقرار شرایط جدید ، تحولات مدیریتی را اجتناب ناپذیر می سازد اما منطق حاکم بر انتصابات همیشه محل بحث و چالش است ؛ اینکه ملاک و منظور جابجایی مدیران چه باشد ، کارنامه و کارکردهای آنها چگونه تعریف می گردد و مکانیزم ارزش گذاری مدیریتی چگونه ترسیم می شود همه و همه تا مدت ها نقل مباحث و محل انتقاد قرار میگیرد .

می توان گفت که عموما در روند گردش مدیران و تغییر تیم اجرایی بر دو روش عمل می شود . روش مطلوب که مبتنی بر  شایسته سالاری و‌ گزینش عقلانی است و روش معمول که موسوم به نومن کلاتورا و انتصاب محفلی بوده  است.

در ادبیات سیاسی جهان "نومن کلاتورا " را به فهرست اسامی تعریف کرده اند . به تعبیری دیگر نومن کلاتورا به سیستمی گفته می شود که در آن افرادی که برای مناصب اجرایی و مدیریتی انتخاب می گردند به جای اینکه براساس کارآمدی ، شایسته سالاری و رقابت باشد، با روش دوست انگاری و رفاقت برگزیده می شوند.

نومن کلاتورا در واقع برآیندی از رانت های حمایتی و‌ سفارش شده در فرایند انتصابات بوده است . نتیجه این فرایند ابقای مدیران ناکارآمد و گاها گردش بلند مدت آنها در پست های مختلف است.

از طرف دیگر مکانیزم توزیع قدرت در سیستم نومن کلاتورا ، انحصاری ، محدود و یک جانبه است . به طور معمول انتخاب مدیران بر اساس "لیست اسامی" همراه با نادیده گرفتن تناسب قشربندی و بویژه جوانان و بانوان بوده است . از این لحاظ نومن کلاتوریا در نوع خود منجر به الیگارشی بسته و قدرتمندی می شود که خود عاملی مهم در عدم توسعه محسوب می گردد.

حال انتظار این است که با توجه به امیدواری نسبی در کیفیت نمایندگان منتخب، روند تغییر مدیران اجرایی و توزیع قدرت بر مدار گزینش عقلایی ،توجه به اقشار نادیده گرفته شده نظیر جوانان و‌ بانوان و تربیت نیروی انسانی متخصص قرار گیرد.

بلا تردید یکی از عوامل عقب ماندگی استان در ادوار گذشته را باید در همین سیستم بسته و سفارشی انتخاب مدیران بر اساس "لیست اسامی "جستجو کرد ؛ سیستمی که افت تدریجی کیفیت مدیران و گردش تکراری و دیرپای برخی مسئولان را بر استان تحمیل نموده است .