️شهروندانِ فراموش  شده (طردشدگانِ  جامعه)

به قلم: دکتر محمدباقر تاج الدین


✅مروری بر وضعیت زیست و زندگی شهروندان جامعه به خوبی هر چه تمام تر نشان می دهد که کسر قابل توجهی از آنان فراموش شده محسوب می شوند. منظور از "فراموش شده" این است که نهادها و سازمان های سیاستگذار و برنامه ریز هیچ اقدام درخور و مناسبی برای برون رفت از انبوهی از مشکلات و گرفتاری هایی که این شهروندان دارند انجام نمی دهند و اگر سیاست ها و برنامه هایی هم در جریان باشد به هیچ وجه کفایت لازم را ندارند.

1.فقرا و محرومان؛ هر سال بر تعداد فقرا و محرومان جامعه افزوده می شود به گونه ای که اکنون ببیش از نیمی از جمعیت جامعه زیر خط فقر قرار دارند و با وضعیت بسیار دشواری زندگی خود را می گذرانند.


2. فرودستانِ جامعه؛ هرچقدر بر میزان فقرا و محرومان جامعه افزوده می شود این طبقۀ متوسط است که رو به نابودی و محو شدن می رود و در نتیجه بر تعداد افراد طبقۀ فرودست افزوده می شود و حالا می توان تصور کرد که جامعه از دو طبقۀ اکثریتِ فرودست و اقلیتِ فرادست تشکیل شده است که فرودستان وضعیت زیست بسیار دشوار و ناگواری را تجربه می کنند.


3. آسیب دیدگان اجتماعی؛ آشکارا می توان نتیجه گرفت که هر چقدر بر عمق و گسترۀ فقر و محرومیت و وضعیت فرودستی در جامعه افزوده می شود شاهد افزایش تصاعدی آسیب های اجتماعی نیز خواهیم بود. در این گروه افراد زیادی از معتادان گرفته تا سارقان و کارتن خواب ها و دیگران را می توان سراغ گرفت که تو گویی دیگر در سیاست ها و برنامه ها جایی ندارند و به اصطلاح جزء آمار نیستند تا برای آنان اقدام درخور و مناسبی صورت گیرد.


4. بیکاران؛ مطابق با آمارهای موجود میلیون ها نفر از جمعیت فعال جامعه هنوز دارای شغل خاصی نیستند که در این میان درصد قابل توجهی از آنان دانش آموختگان دانشگاه ها هستند. بیکاری حس بیهودگی و سربار بودن را به افراد بیکار می دهد و سبب ساز کاهش عزت نفس و منزلت اجتماعی و اقتصادی شان می شود و نتیجۀ چنین وضعی بسیار ناگوار و تلخ خواهد بود. همین هفته ها بود که شنیدیم برخی افرادی که از کارشان اخراج شده اند دست به خودکشی زده اند!


5. زنان سرپرست خانوار؛ در سال های گذشته به دلایل گوناگون بر تعداد زنان سرپرست خانوار افزوده شد که با مسائل و مشکلات فراوانی روبرو هستند. این دسته از زنان جامعه توان اقتصادی و اجتماعی لازم برای حل مشکلات خود را نداشته و در معرض آسیب های اجتماعی فراوانی قرار می گیرند.


6. مهاجرین؛ بسیاری از این افراد به امید یافتن شغلی از روستاها و شهرهای کوچک و متوسط به شهرهای بزرگ و به ویژه کلان شهرها مهاجرت می کنند که نه تنها شغل مناسبی نمی یابند بلکه با دشواری های مضاعف روزگاران خود را سپری می کنند.


7. بازنشستگان؛ بسیاری از بازنشستگان سازمان های مختلف به ویژه کارگران بازنشسته با توجه به بزرگ شدن فرزندان شان و افزوده شدن بر مخارج زندگی شان دریافتی های ناچیزشان به هیچ وجه کفاف هزینه های زندگی آنان را نمی دهد.


8. شهروندان مناطق محروم و توسعه نیافته؛ اکنون چندین استان کشور مانند استان های سیستان و بلوچستان، کردستان، لرستان، ایلام، خراسان جنوبی، کهگیلویه و بویراحمد و برخی استان های دیگر جزء استان های توسعه نیافته محسوب می شوند و بیش تر شهروندان این استان ها دچار فقر و محرومیت مضاعف اَند و در شرایط بسیار تلخ و ناگواری روزگارشان را سپری می کنند.


9.بیماران خاص؛ در وضعیت بغرنج اقتصادی کنونی ابتلا به بیماری خاص به ویژه اگر فرد مبتلا از طبقۀ فقیر و محروم جامعه هم باشد سرنوشتی بسیار تلخ و جان کاه خواهد داشت!


10.حاشیه نشینان کلان شهرها و شهرهای بزرگ؛ در اثر مهاجرت های گسترده از روستاها و شهرهای کوچک به کلان شهرها و شهرهای بزرگ تعداد حاشیه نشیان شهری نیز افزایش یافته که آمارها حکایت از 20 میلیون حاشیه نشین در کشور دارد. این حاشیه نشیان از هر نظر در وضعیت نامناسب و کاملا غیر استاندارد زندگی می کنند.


11.سالمندان(به ویژه سالمندان روستایی و فقیر)؛ با توجه به افزایش تعداد سالمندان در کشور کسر قابل توجهی از این افراد از حمایت های مناسب برای این دوران برخوردار نیستند. به ویژه در مناطق روستایی به دلیل مهاجرت فرزندان شان اکنون بسیاری از آنان در تنهایی و بدون هرگونه حمایتی روزگار شان را می گذرانند!


12.معلولین؛ معلولیت حتی در شرایط بهنجار و مطلوب نیز دشواری های زیادی برای افراد معلول ایجاد می کند چه رسد به این که شرایط از هر جهت نابهنجار و نامطلوب باشد که دیگر وا اَسفا است!

فقر مطلق؛  فقر نسبی و فقر قابلیتی

به قلم: دکتر محمدباقر تاج الدین


✅هنگامی که با برخی افراد دربارۀ فقر که گفتگو می کنیم آنان می گویند مگر شما الان نان ندارید بخورید؟ یا لباس بر تن ندارید؟ یا مسافرت نمی روید؟ این گفته ها نشان از درک ساده و ابتدایی از پدیدۀ فقر نزد این دسته از افراد دارد . لذا ضرورت دارد بین سه دسته فقر تفکیک قائل شد که عبارتند از:

1. فقر مطلق؛

2.فقر نسبی؛

3.فقر قابلیتی.


1.فقر مطلق؛ بنابر تعریف آن نوع فقری است که فرد فقیر حتی امکان گذران یک زندگی عادی و معمولی را نیز از دست بدهد به گونه ای که به آب سالم، غذا، سرپناه و پوشاک مناسب دسترسی نداشته باشد. در این حالت امکان مرگ چنین افرادی و یا بیماری و آسیب پذیری های شدید دیگر وجود دارد. به زبان ساده فقر مطلق زمانی روی می دهد که افراد ابتدایی ترین نیازهای زیستی شان برآورده نشود که همان نیازهای فیزیولوژیکی است که آبراهام مازلو روان شناس انسان گرا در هرم نیازها به آن ها اشاره کرد. به لحاظ اقتصادی نیز میزان درآمد افراد در هر کشوری نشان دهندۀ وضعیت فقر مطلق آنان است. بحث های اقتصادی در این زمینه نیز بسیار اهمیت دارند که آن را به اهل فن واگذار می کنم. اما در حال حاضر بنابر نظر اقتصاد دانان غیردولتی دست کم 30 درصد جمعیت کشور زیر خط فقر مطلق قرار دارند. برای آگاهی از دیدگاه ها و نظرات آنان ضرورت دارد به اسنادی که در این زمینه ارائه کرده اند مراجعه شود.

2.فقر نسبی؛ بنا به تعریف هرگونه عدم برخورداری و فقدان دست یابی به "سطح استاندارد زندگی در جهان امروزین" را فقر نسبی می گویند. در چنین وضعیتی شهروندان یک جامعه در مقایسه با افراد برخوردار و ثروتمند از برآورده نمودن برخی نیازهای خودشان ناتوان هستند. دقت شود وقتی گفته می شود فقر نسبی یعنی در نسبت و مقایسه با دیگران. برای مثال وقتی افراد یک جامعه به لحاظ اقتصادی در طبقۀ متوسط قرار می گیرند در مقایسه با افراد طبقۀ بالا از بسیاری از امکانات و فرصت ها و خدماتی که آنان دارند محروم هستند و در این حالت خود را در مقایسه با آنان فقیر می دانند. اگر خط فقر نسبی را در حال حاضر در کشورمان 30 میلیون تومان در نظر بگیریم دست کم 50 درصد افراد جامعه زیر خط فقر نسبی قرار دارند به گونه ای که از برآورده نمودن استانداردهای زندگی شان ناتوان اَند.برای مثال این گروه از شهروندان که استادان دانشگاه، کارمندان، معلمان، درصدی از پزشکان، پرستاران و سایرین را تشکیل می دهند امکان تأمین هزینه های درخور شأن و منزلت و جایگاه شان را ندارند. مثلا استاد دانشگاه یا معلم نمی تواند هزینه های کلاس های آموزشی و هنری و ورزشی فرزندان خود را تأمین کند و از این جهت دچار حس حقارت می شود.

3.فقر قالبلیتی؛ این دیدگاه را آمارتیاسن اقتصاددان مشهور هندی-انگلیسی و برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد مطرح کرده است که دیدگاهی ارزشمند و درخور توجه است. بنا بر تعریفی که ایشان از فقر قابلیتی ارائه کرده است آن نوع فقری است که طی آن افراد امکان شکوفا نمودن استعدادها و ظرفیت های وجودی خویش را به دلایل مختلف ندارند. برای مثال فردی که استعداد نوازنده شدن یا ورزشکار حرفه ای شدن را دارد اما به دلایلی چون فقر خانواده و فقدان دسترسی به امکانات و فرصت های ضروری استعدادهای ایشان شکوفا نمی شود و در چنین حالتی حس حقارت و سرخوردگی پیدا می کند. لذا به آن دسته از افرادی که در این زمینه می گویند مگر آب و نان و غذا ندارید که بخورید یا لباس ندارید که بپوشید ضرورت دارد که این توضیحات سه گانه را برای شان ارائه نمود تا دریابند که هنگامی که گفته می شود "فقر" منظور چیست.

آن روی دیگر جنگ

یادداشت فرزاد نسیمی پور در شماره ۱۱۲۴ روزنامه نقد حال

🔺پدیده جنگ مانند هر بحران اجتماعی دیگری همواره با رنج انسان ها همراه بوده است؛ از قتل و غارت گرفته تا آوارگی و شکاف های ملی و... که همگی میراث تلخ جنگ ها بوده است اما پیامدهای جنگ مورد روایت های متفاوت جامعه شناختی و روانشناختی هم قرار گرفته است.

🔺یکی از این روایت ها، روایت الهادی ابراهیم از خوبی ها و بدی های جنگ سودان است؛ جاییکه او میگوید اگرچه جنگ در سودان درد و رنج عظیم انسانی را به همراه داشته و هزینه های اقتصادی هنگفتی را به بار آورده است با این حال، در میان شر، خیرهایی را هم به همراه داشته است.

🔺جنگ بین نیروهای ارتش سودان با نیروهای واکنش سریع، جامعه سودان را دو قطبی و تقسیم کرده است. باعث ویرانی و رنج شده و زندگی میلیون ها نفر را به جهنم تبدیل کرده است. بیش از شش میلیون نفر آواره شده اند. صنعت و بازار غارت و ویران شده است. فرصت طلبان با افزایش قیمت کالاهای مصرفی، اجاره خانه ها و آپارتمان ها و هزینه های حمل و نقل ، قربانیان جنگ را استثمار کرده و رنج آنها را تشدید کرده اند. بخش قابل توجهی از آوارگان در مدارس ساکن شده اند‌. وجه مشترک آنها استاندارد ضعیف زندگی است. آنها عمدتاً در خانه‌ها یا مراکز پرجمعیت با امکانات کم، حریم خصوصی ضعیف و محدودیت شدید آزادی شخصی زندگی می‌کنند. رقابت بر سر فرصت های کاری محدود باعث اختلاف شده است زیرا بسیاری از افراد آواره که سعی در امرار معاش دارند به مشاغلی مانند حمل و نقل، تجارت خرد و دستفروشی روی آورده اند.

🔺با این حال، جنگ همچنین پتانسیل خود را برای به نمایش گذاشتن همبستگی اجتماعی در بین مردم ثابت کرده است. علیرغم فاجعه انسانی که جنگ ایجاد کرده است، وضعیت سودان در سطح بین المللی کمتر مورد توجه قرار می گیرد. کمک های بشردوستانه ناچیز بوده است و مردم سودان عمدتا به حال خود رها شده اند. در این شرایط سخت، مردم دور هم جمع شده اند تا از یکدیگر حمایت کنند. جنگ همبستگی فوق‌العاده‌ای را به همراه داشته است و مردم را آماده مقابله با شرایط اضطراری نشان داده است.

🔺همبستگی اجتماعی باعث شده است که شکاف ها و موانع قومی، مذهبی و جنسیتی در منطقه جنگی کمرنگ شود. مردم شام های ناچیز خود را با همدیگر به اشتراک می گذارند، برای حفظ شبکه های آبرسانی همکاری و هماهنگی می کنند و در یک تلاش مشترک گرد هم می آیند تا از خانه های خود محافظت کنند و در غیاب دولت از خود در برابر دزدان و راهزنان محافظت کنند.

🔺جالب اینکه مردم هنجارهای متقابل و پیوندهای مشترک را احیا کرده اند و وظیفه ارائه کمک های بشردوستانه را بر عهده گرفته اند. این وضعیت سبب شکل گیری گروه‌های داوطلب برای ارائه غذا و سرپناه به خانواده های فراری شده است . روستاییان در کنار جاده گرد هم می‌آیند و به مردمی که مجبور به ترک خانه‌هایشان شده اند، غذا، آب، چای و آب میوه می‌دهند و پس از رسیدن به مقصد نهایی، مورد استقبال فعالان اجتماعی قرار میگیرند و خدمات مشاوره و همچنین حمایت روانی دریافت میکنند. در مراکز آوارگان، در غیاب کمک های امدادی کافی، نیکوکاران همچنان به طور منظم غذا و خدمات را به قربانیان جنگ ارائه میکنند.

🔺جالب تر اینکه جنگ همچنین فرصت های اقتصادی جدیدی را به ویژه در مناطقی که به طور سنتی به حاشیه رانده شده اند، فراهم کرده است و باعث تمرکز زدایی از خدمات اجتماعی شده است. در واقع مهاجرت مردم خارطوم باعث شده است که کادرهای متخصصی مانند پزشکان، دندانپزشکان، مهندسان و تکنسین ها به جای متمرکز شدن در پایتخت، در سراسر کشور پراکنده شوند. بسیاری از بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها و کارگاه‌ها اکنون در مراکز شهری منطقه‌ای و برای اولین بار حتی در مناطق دورافتاده‌ای که قبلا به چنین خدماتی دسترسی نداشتند، افتتاح شده‌اند.

🔺علاوه بر این، این روند، فرصت های کاری جدیدی را برای کارگرانی مانند نجار، لوله کش، کارگران ساختمانی آهنگران و... ایجاد کرده و از طریق تقویت بخش راکد املاک و تشویق بسیاری از مردم به آماده سازی، تعمیر و ساخت خانه ها و مغازه های جدید به شکوفایی اقتصاد محلی کمک کرده است.

🔺در حقیقت مردم در ارزیابی خود از موقعیت جدید ، واقع بین تر و انعطاف پذیرتر شده اند. مردم با درک این موضوع که جنگ به این زودی پایان نخواهد یافت، به فکر ساختن دنیای جدید خود هستند.

🔺به عقیده الهادی ابراهیم جنگ خوب یا بد، عواقب آن ویرانگر است اما ممکن است گامی به پیش باشد. جنگ مردم را متحد کرده و آنها را در مواجهه با بحران مستحکم کرده است و درس مفیدی به ما می دهد: متحد شویم و صدای خود را به کسانی بیافزاییم که خواستار پایان آن هستند و با روایت نفرت و قطبی شدن جامعه مبارزه کنیم.

@abannewss